พิจิกา

posted on 24 Apr 2009 02:50 by i-cucumber

 

...สวัสดี Exteen บ้านหลังที่ 2

ห่างหายไปนาน นับปี จนเกือบลืมไปแล้วว่า "ยังมี เธอ อยู่ตรงนี้"

ชีวิตเดินต่อไปเรื่อยๆ การเดินทวนเข็มนาฬิกา ถือเป็นเรื่องที่ "เป็นไปไม่ได้...ในชีวิตจริง"

แต่...ไม่ใช่ว่า จะอยู่กับปัจจุบัน หรือมองไปที่อนาคตหรอกนะ

เพราะ ในบางเวลา วูบนึงของความรู้สึก มันมักจะกลับไปสู่ จุดๆเดิม จุดที่ยังเป็น "อดีตฝังใจ" เสมอๆ

 

" ไม่มีซักครั้ง ที่ใจของฉันจะลืมเรื่องเธอ..."

 

3 ปี
กับความรัก
ที่ เป็นไปไม่ได้

 

เจ็บปวด
ร้องไห้
ชินชา

 

เดินไปข้างหน้ากี่ก้าว
แค่ได้ยินชื่อเธอเบาๆ
ฉันก็เหมือนถูกดึง ให้ย้อนกลับไปที่เดิม

 

ภาพเธอตอนนี้
แตกต่างอย่างสิ้นเชิง
กับ ภาพเธอวันนั้น

 

เธอ ,ในวันนี้
คือ ใครกัน?
ฉัน, ไม่รู้จักเลย

 

เวลาเปลี่ยนคนๆนึง
ได้เพียงนี้
เชียวหรือ ?

 

ทำไม
ต้อง
"พิจิกา"

 

 

 ฉันได้ยินใครพูดถึงเธอขึ้นมา
เวลาก็เหมือนจะถูกหยุดไว้
และดึงตัวฉันย้อนกลับไป


ไม่มีสักครั้ง ที่ใจของฉันจะลืมเรื่องเธอ
ไม่เคยสักครั้ง หลับตาและฝันก็ยังต้องเจอ


ต่ออีกนานจะนานเพียงใด แต่ยังชัดทุกอย่าง
มันยังฝัง มันยังเป็นรอยเจ็บจนลึกอย่างนี้
ไม่รู้ต้องทำยังไง ฉันต้องการจะลืมมันไป ..สักที


ไม่ได้อยากกลับไปคิด..ถึงอดีต
ใครถูกรึผิดไม่อยากใส่ใจ
แต่บอกตัวเองสักแค่ไหน

จะบอกตัวเองสักแค่ไหน

 

เราสองคน แตกต่างกันตรงที่..

"ฉัน จำเธอได้ทุกอย่าง ,, แต่เธอ ลืมฉันไปหมดแล้วทุกอย่าง"

 

 

edit @ 24 Apr 2009 03:24:51 by i-cucumber