พิจิกา
posted on 24 Apr 2009 02:50 by i-cucumber
...สวัสดี Exteen บ้านหลังที่ 2
ห่างหายไปนาน นับปี จนเกือบลืมไปแล้วว่า "ยังมี เธอ อยู่ตรงนี้"
ชีวิตเดินต่อไปเรื่อยๆ การเดินทวนเข็มนาฬิกา ถือเป็นเรื่องที่ "เป็นไปไม่ได้...ในชีวิตจริง"
แต่...ไม่ใช่ว่า จะอยู่กับปัจจุบัน หรือมองไปที่อนาคตหรอกนะ
เพราะ ในบางเวลา วูบนึงของความรู้สึก มันมักจะกลับไปสู่ จุดๆเดิม จุดที่ยังเป็น "อดีตฝังใจ" เสมอๆ
" ไม่มีซักครั้ง ที่ใจของฉันจะลืมเรื่องเธอ..."
3 ปี
กับความรัก
ที่ เป็นไปไม่ได้
เจ็บปวด
ร้องไห้
ชินชา
เดินไปข้างหน้ากี่ก้าว
แค่ได้ยินชื่อเธอเบาๆ
ฉันก็เหมือนถูกดึง ให้ย้อนกลับไปที่เดิม
ภาพเธอตอนนี้
แตกต่างอย่างสิ้นเชิง
กับ ภาพเธอวันนั้น
เธอ ,ในวันนี้
คือ ใครกัน?
ฉัน, ไม่รู้จักเลย
เวลาเปลี่ยนคนๆนึง
ได้เพียงนี้
เชียวหรือ ?
ทำไม
ต้อง
"พิจิกา"
ฉันได้ยินใครพูดถึงเธอขึ้นมา
เวลาก็เหมือนจะถูกหยุดไว้
และดึงตัวฉันย้อนกลับไป
ไม่มีสักครั้ง ที่ใจของฉันจะลืมเรื่องเธอ
ไม่เคยสักครั้ง หลับตาและฝันก็ยังต้องเจอ
ต่ออีกนานจะนานเพียงใด แต่ยังชัดทุกอย่าง
มันยังฝัง มันยังเป็นรอยเจ็บจนลึกอย่างนี้
ไม่รู้ต้องทำยังไง ฉันต้องการจะลืมมันไป ..สักที
ไม่ได้อยากกลับไปคิด..ถึงอดีต
ใครถูกรึผิดไม่อยากใส่ใจ
แต่บอกตัวเองสักแค่ไหน
จะบอกตัวเองสักแค่ไหน
เราสองคน แตกต่างกันตรงที่..
"ฉัน จำเธอได้ทุกอย่าง ,, แต่เธอ ลืมฉันไปหมดแล้วทุกอย่าง"
edit @ 24 Apr 2009 03:24:51 by i-cucumber